Waarom ik Twitter

19 March 2009 -

Vanochtend las ik een artikel in nrc.next – leuke krant! – geschreven door Ellen de Bruin, genaamd: Twitter: de nieuwe verslaving. Ik kan mij als vrij fervente Twitteraar niet echt vinden in de strekking van haar verhaal. Vandaar deze redelijk uitgebreide reactie.

Op zich leuk natuurlijk dat Twitter de laatste weken zoveel aandacht krijgt. Ik heb er alleen vaak dubbele gevoelens bij. Weinig mensen begrijpen waarvoor Twitter nou te gebruiken is en waarom het zo populair is. Helaas bleek dit een artikel waarin de zoveelste journalist zich in een paar uurtjes heeft ‘verdiept’ in het fenomeen Twitter, maar uiteindelijk niet echt tot de kern van het medium weet door te dringen.

“Nou, dit is dus zo’n stuk waarin ik de ouderwetse papieren journalist uithang. Kijk jongens, twitteren bestaat, en moet je zien wat het is en wat die twitteraars allemaal doen! Mea culpa, alvast.”

Op zich niet slecht om te beschrijven hoe een dergelijk medium er van de buitenkant uit ziet, maar het artikel beschrijft een site waar men veelal oninteressante dingen laat weten en een hype die na een tijd wel weer overwaait. De Bruin vergelijkt Twitter met Big Brother:

“Het is net het eerste seizoen van Big Brother, toen gebeurde er ook niks.”

Seizoen 1 van Big Brother was misschien wel vermakelijk, maar ik vind het een weinig treffende vergelijking. Op Twitter (en andere microblogdiensten) lees je als eerste het laatste nieuws, mits je de juiste personen/nieuwsdiensten volgt. Daarnaast vind je op Twitter een boel belangrijke, interessante personen. Ik stelde al een paar keer Maxime Verhagen een vraag, waarop hij (of zijn assistent) mij binnen een paar uur antwoordde.

Ook minder bekende personen die te maken hebben met mijn vak en interesses volg ik. Niet omdat ik wil weten wat voor muziek ze draaien terwijl ze nrc.next lezen met een kopje koffie er bij, maar omdat ik wil weten wat de laatste trends zijn in hùn werk en interesses. En als je niet snapt waar ze het over hebben, dan vraag ik het gewoon! Zo valt er dus een boel te leren, dat is reden één.

Reden twee: ik ben een ZZpert. Ik ben mijn merk en ik wil mezelf presenteren als iemand die ergens verstand van heeft. In mijn geval wil ik graag dat iedereen weet dat ik prachtige logo’s maak en dat ik weet hoe ik een fijne, heldere website moet bouwen. Hoe doe ik dat dan?
Ten eerste laat ik regelmatig weten waar ik mee bezig ben. Niet alleen dat ik mijn tanden poets, nu naar Lily Allen – Back to the Start luister of dat ik jeuk aan mijn linker oor heb. Maar ik vertel dat ik bezig ben met een logo voor Advies Centrum Hasselt, een website bouw voor Furistic of dat ik een artikel lees over personal branding op Frankwatching.

Verder ben ik bezig met mijn studie Communicatiesystemen, als het goed is studeer ik hierin binnen een jaar af. Daarna wil ik wat meer doen dan alleen logootjes en websites bouwen, dus oriënteer ik mij, met behulp van o.a. Twitter, op mijn toekomstig werkveld.

Het ultieme doel van dit alles: interessante/leuke mensen tegenkomen, up-to-date blijven en misschien wat zelf bezoekers/klanten er bij.

Inderdaad, Twitter is ook voor de lol. Maar als je verder kijkt is het ook een plek om te netwerken en (heel veel) interessante informatie te vinden. Het vergt net zoveel tijd als je er zelf in stopt en je hoeft er niet aan mee te doen. Lijkt het je niets, dan moet je er vooral niet aan beginnen. Maar ben je journalist of doe je iets met (multi-)media en communicatie dan is het in ieder geval belangrijk om te weten welke kansen het gebruik van Twitter biedt.

Ellen de Bruin heeft wel gelijk hoor.. Twitter is in eerste instantie tanden poetsen. Maar kijk je iets verder dan zit je niet alleen maar lam te staren naar Big Brother webcams, maar vind je als eerste het laatste nieuws, voor jou interessante personen en misschien wel een mooie uitbreiding van jouw netwerk.
Bedenk je dat Twitter niet uniek is, maar op dit moment het schoolvoorbeeld voor microblogging. Op Facebook zie je bijvoorbeeld ook de invloed van Microblogging, de homepage is vorige week nog vernieuwd en lijkt meer op een Twitter homepage dan ooit. Zelfs de krabbels op Hyves zijn een mix van e-mail en (micro-) blogs. Het is een nieuwe, communicatie verrijkende trend die ik niet zie verdwijnen. Op dit moment vervangen berichten op communities als Facebook, Hyves en Twitter al voor een groot deel wat vroeger nog via e-mail werd gedaan en dat zal niet minder worden.

Het grappige is dat de Bruin eigenlijk direct al zegt waarvoor Twitter echt nuttig is, namelijk voor het volgen van vrienden of andere personen/organisatie die jij interessant vindt:

“Dus volg ik eigenlijk alleen die buitenlandse vriendin en lees ik af en toe […] journalistencollega’s.”

Dat is precies wat ik ook doe en waarvan ik denk dat het de leukste én nuttigste vorm van microblogging is, en publique op Twitter of privé op Facebook.

Vind je het (nu nog steeds niet) interessant? Cool.. ik hoop in ieder geval dat het potentieel van microblogging iets duidelijker is geworden.

Update – Floor Drees van Recruitment Matters reageert ook op het artikel in nrc.next en geeft wat argumenten die ik niet noemde. Lees het hier.

Update #2 – Leuk filmpje via @benjaminderksen (zie boven)

Lees ook Tijd voor blijheid over waarom ik blij wordt van Facebook (en sjagerijnig van Hyves).